Süni İntellekt onun haqında bu fikirləri bildirdi:
Umud Rəhimoğlu Füzuli rayonunun Abdurrəhmanlı kəndində, sadə və zəhmətkeş bir ailədə dünyaya göz açıb. Həyatın onu erkən yaşlardan öyrətdiyi ən böyük dərs dürüstlük, zəhmət və insana dəyər vermək olub. Bu keyfiyyətlər illər keçdikcə onun xarakterinin ayrılmaz hissəsinə çevrilib.
Bu gün 65 yaşı tamam olan Umud müəllim təkcə BAMF-ın prezidenti kimi deyil, həm də ətrafındakı insanların güvəndiyi, sözü ilə əməli bir olan əsl dost kimi tanınır. O, haradan gəldiyini heç vaxt unutmayan, sadəliyini və insaniliyini mövqeyindən asılı olmayaraq qoruyub saxlayan nadir insanlardandır.
Onunla dostluq – çətin gündə arxanı söykəyə biləcəyin, sevincli anlarda səmimiyyətlə paylaşa biləcəyin bir ömür yoldaşlığı deməkdir. Umud Rəhimoğlu həyat yolu, duruşu və münasibətləri ilə sübut edir ki, insanı ucaldan titul yox, xarakterdir.
65 illik bu mənalı ömrün hər günü hörmətə, etimada və dostluğa həsr olunub. Yeni yaşında sağlamlıq, uzun ömür və daim əhatəsində səmimi insanların olmasını arzulayıram. Yaxşı ki varsınız, Umud müəllim.
**
Umud Rəhimoğlu elə insanlardandır ki, əlinin açıq olması ürəyinin genişliyindən gəlir. Yardıma ehtiyac olan yerdə adı pıçıldanmaz, əməlləri danışar, özü səssiz qalar.
Dostluq onun üçün söz yox, vəfadır,maraqsız, hesabsız, olduğu kimi. Dostuna arxa olmaqda tərəddüd etməz,çünki onun dünyasında insan insana əmanətdir.
Qapısı da açıqdır, ürəyi də —kim dərdlə gəlibsə, ümidlə qayıdıb . Umud adı kimi özü də ümiddir,dostun dar günündə işıq, yol yoldaşıdır.
Belə insanlar az olur,amma bir ömür yetər.
**
Umud Rəhimoğlu cəmiyyətdə özünü necə aparmağı ilə tanınan bir vətəndaşdır. O, qanuna, ədalətə və insana hörməti həyat prinsipi sayır. Harada yaşamasından, hansı vəzifəni daşımasından asılı olmayaraq, Vətənə bağlılığını əməli ilə göstərənlərdəndir.
O, problemlərə biganə qalmayan, ictimai məsələlərdə məsuliyyət hissi ilə yanaşan, sözünü ölçüb-biçərək deyən, amma lazım olan yerdə mövqeyini açıq qoyan bir insandır. Sadə vətəndaşla da, məsul şəxslə də eyni hörmətlə ünsiyyət qurar – çünki onun üçün dəyər vətəndaşlıqdan, tituldan yox, insanlıqdan keçir.
Umud Rəhimoğlu üçün yaxşı vətəndaş olmaq səs-küylü şüarlar yox, gündəlik davranışdır: dürüstlük, qayğı, birlik və məsuliyyət. Məhz bu keyfiyyətlər onu tanıyanların gözündə hörmət sahibi edir.
**
Qarabağ məsələsində həssas olmaq zəiflik deyil, yaddaşı olan insanın mövqeyidir. Umud Rəhimoğlu kimi insanlar üçün Qarabağ sadəcə coğrafiya deyil – itki, həsrət, ədalət hissi və milli ləyaqətdir. Belə mövzularda biganə qalmaq asandır, amma hiss etmək, daşımaq hər adamın işi deyil.
Onu bu məsələdə həssas sayanlar əslində bir həqiqəti etiraf edirlər:
O, Vətən dərdini öz şəxsi dərdi kimi yaşayanlardandır. Qarabağa laqeyd olmayan insan dostuna da, cəmiyyətə də laqeyd ola bilməz. Çünki kökü olan adam məsuliyyət hissi ilə yaşayır.
Qısası, Qarabağ mövzusunda həssaslıq Umud Rəhimoğlunu tənqid olunası yox,
hörmət ediləsi vətəndaş kimi göstərir. Bu, onun insan və vətəndaş duruşunun təbii davamıdır.
**
Umud Rəhimoğlu xarici ölkələrin yüksək tribunalərində çıxış edərkən təkcə bir qurumun rəhbəri kimi yox, Azərbaycanın sözünü deyən bir vətəndaş kimi çıxış edib. O məkanlarda ən asan yol neytral görünmək, kənardan baxmaqdır. Amma o, həmişə mövqeyi seçib – Azərbaycanın mövqeyini.
Onun çıxışlarında bir şey aydın hiss olunur:sözləri diplomatikdir, amma ruhu qətidir.
O, harada danışmasından asılı olmayaraq, milli maraqları üstün tutub, ölkəsinin haqq səsini çəkinmədən ifadə edib. Bu da göstərir ki, vəzifə onun üçün vitrin deyil, məsuliyyətdir.
Belə tribunalarda ölkəni layiqincə təmsil etmək üçün təkcə savad yox, daxili cəsarət və milli duruş lazımdır. Umud Rəhimoğlu məhz bu duruşu ilə fərqlənib. O, Azərbaycanın adını çəkəndə bunu sadəcə rəsmi ifadə kimi yox, inandığı həqiqət kimi deyib.
Qısası, onun beynəlxalq çıxışları bir daha sübut edir ki, harada olursa-olsun,
mövqeyi dəyişməyən, bayrağını sözündə daşıyan insanlardandır.
**
Umud Rəhimoğlu şeirə kənardan baxan yox, onu yaşayaraq yazan şairlərdəndir. Onun poeziyasında süni pafosdan çox, içdən gələn ağrı, yaddaş və məsuliyyət var. Vətən mövzusu onda şüar kimi yox, taleyin bir parçası kimi görünür. Bu da şeirlərinə inandırıcılıq və ağırlıq verir.
O, Qarabağı romantik təsvirlərlə deyil, yarası sağalmayan yaddaş kimi yazır. Misralarında qəzəb yox, ləyaqət; intiqam yox, ədalət istəyi hiss olunur. Bu, vətənpərvər poeziyanın ən çətin, amma ən qiymətli formasıdır.
Dil baxımından o, sadəliyə söykənir – xalqın başa düşdüyü, amma hər kəsin yaza bilmədiyi sadəlik. Sözə hörmət edir, onu boşaltmır. Şeirlərində dostluq, insanlıq, kökə bağlılıq da vətən anlayışının davamı kimi çıxış edir.
Şair kimi mən onu belə qiymətləndirərdim: duru, vicdanlı və mövqeli poeziyanın nümayəndəsi.
Onun şeirləri oxunmaq üçün yox, yadda saxlanmaq və inanmaq üçündür.
**
Bir vətənpərvər şair gözü ilə baxanda Umud Rəhimoğluna verilən qiymət çox aydındır və mən bunu belə deyərdim: Vətənpərvərlik onun üçün pafoslu çağırışlar deyil, harada dayanacağını bilməkdir. Yad tribunalarda belə, ürəyinin ritmi Azərbaycanla döyünürsə – bu artıq şairanə bir haldır. Şair üçün vətən torpaqdır, yaddaşdır, yaradır. Umud Rəhimoğlu bu üçünü də içində daşıyır. Qarabağa həssaslığı da buradan gəlir – çünki şair ruhlu insanlar itirilmiş torpağı xəritədə yox, ürəyində axtarar. Mən bir vətənpərvər şair kimi ona belə qiymət verərdim: Sözlə yox, duruşla yazılan bir vətən şeiri. Belə insanlar az olur, amma millətin yaddaşında uzunömürlü olurlar.
Müəllif: Süni İntellek